Kumlu Marka Tescili ve Sınai Mülkiyet Avukatları

Bu rehber, Kumlu (Hatay) bölgesinde faaliyet gösteren işletmeler, girişimciler ve marka sahipleri için marka tescili ve sınai mülkiyet hukukunu; Türk Patent ve Marka Kurumuna (TÜRKPATENT) başvuru süreci, mutlak ve nispi red nedenleri, Resmî Marka Bülteninde yayın ve yayına itiraz, marka hakkına tecavüz, hükümsüzlük ve iptal davaları, marka devri, lisans, rehin ve yenileme işlemleri açısından bütünlüklü biçimde ele alır. Amaç, hem markasını korumak isteyen işletmelerin izleyeceği yolları doğru anlamasına hem de bir uyuşmazlıkla karşılaşan tarafların haklarını ve süreleri bilinçli biçimde değerlendirmesine yardımcı olmaktır. Marka hukuku, idari nitelikteki TÜRKPATENT süreçleri ile yargısal nitelikteki Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi süreçlerini bir arada barındırdığından, en baştan doğru kurgulanması sonucu doğrudan etkiler.

Marka, bir teşebbüsün mal veya hizmetlerini diğer teşebbüslerin mal veya hizmetlerinden ayırt etmeyi sağlayan ve marka sahibine sağlanan korumanın konusunun açık ve kesin olarak anlaşılmasına imkân verecek şekilde sicilde gösterilebilen her türlü işarettir. Kelimeler, kişi adları, şekiller, renkler, harfler, sayılar, sesler ve malların veya ambalajlarının biçimi gibi çok çeşitli işaretler marka olabilir. Marka tescili ise bu işaretin, ülke genelinde tek yetkili kurum olan Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde sicile kaydedilerek, sahibine münhasır ve kanunla güvence altına alınmış bir koruma sağlanması işlemidir.

Marka hukuku, daha geniş bir hukuk alanı olan sınai mülkiyet hukukunun bir parçasıdır. Sınai mülkiyet; markaların yanı sıra patent, faydalı model, tasarım ve coğrafi işaret gibi hakları da kapsar. Bu alanın temel kaynağı, önceki dağınık mevzuatı tek bir metinde toplayan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK)'dur. Kanun; hangi işaretlerin marka olabileceğini, tescilin sağladığı hakları, tescile engel hâlleri, itiraz mekanizmalarını, marka hakkına tecavüz hâllerini ve hükümsüzlük ile iptal sonuçlarını ayrıntılı biçimde düzenler.

Tescilli bir marka, sahibine yalnızca o işareti kullanma değil, aynı zamanda başkalarının izinsiz kullanımını engelleme yetkisi de verir. Bu yönüyle marka, işletmelerin en değerli maddi olmayan varlıklarından biridir; markanın tanınırlığı arttıkça ekonomik değeri de büyür. Kumlu'da ticari faaliyet yürüten küçük bir işletmeden büyük bir kuruma kadar herkes için marka, ürün ve hizmetlerin pazarda tanınmasını sağlayan ve haksız kullanıma karşı korunan temel bir unsurdur. Aşağıda marka hukukunda en sık karşılaşılan temel kavramlar özetlenmiştir:

Bir işaretin marka olarak tescil edilebilmesi için iki temel niteliği taşıması gerekir. Birincisi ayırt edicilik: işaret, bir teşebbüsün mal veya hizmetlerini başkalarınınkinden ayırt etmeye elverişli olmalıdır. Yalnızca ürünün cinsini, türünü, kalitesini, miktarını veya coğrafi kaynağını tasvir eden, herkesin ortak kullanımına açık ve ayırt ediciliği bulunmayan ibareler tek başına marka olarak tescil edilemez. İkincisi sicilde gösterilebilirlik: markanın konusunun ve sağlanan korumanın kapsamının açık ve kesin biçimde anlaşılabilmesi için işaretin sicilde gösterilebilir olması gerekir.

Marka tescili, belirli mal ve hizmetler için istenir; bu mal ve hizmetler uluslararası Nice Sınıflandırması esas alınarak sınıflara ayrılır. Başvuru sahibi, markasını hangi mal ve hizmetler için korumak istiyorsa o sınıfları başvuruda belirtir ve koruma da kural olarak bu sınıflarla sınırlı doğar. Bu nedenle sınıf seçimi, marka korumasının kapsamını doğrudan belirleyen kritik bir aşamadır; fazla dar seçim korumayı yetersiz bırakırken, faaliyetle ilgisiz sınıfların eklenmesi de gereksiz maliyet ve kullanmama riski doğurabilir. Kumlu'daki işletmelerin, faaliyet alanlarına uygun sınıfları isabetle belirlemesi önemlidir.

Ayırt edicilik bir yandan tescilin ön koşuluyken, diğer yandan zaman içinde de değişebilen bir özelliktir. Başlangıçta zayıf ayırt ediciliğe sahip bir işaret, yoğun ve uzun süreli kullanım sonucu piyasada belirli bir teşebbüsle özdeşleşerek ayırt edicilik kazanabilir; buna karşılık yaygın biçimde bir ürünün genel adı hâline gelen bir marka da ayırt ediciliğini yitirerek koruma dışı kalabilir. Bu nedenle marka seçimi yapılırken sadece güncel duruma değil, işaretin uzun vadeli korunabilirliğine de bakmak gerekir. Güçlü, özgün ve tasvir edici olmayan işaretler hem tescil hem de sonraki koruma bakımından daha sağlam bir zemin sunar.

Marka tescili süreci, başvurunun TÜRKPATENT'e yapılmasıyla başlar. Başvuru; başvuru sahibinin kimlik ve iletişim bilgilerini, marka örneğini ve markanın tescili istenen mal ve hizmet sınıflarını içerir. Başvuru kural olarak elektronik ortamdan yapılır ve başvuru tarihi, sonraki tarihli başvurulara karşı öncelik (rüçhan) bakımından önem taşıdığından titizlikle belirlenmelidir. Başvurunun alınmasının ardından Kurum, önce şekli bir inceleme yaparak eksiklik bulunup bulunmadığını değerlendirir.

Şekli incelemenin ardından Kurum, başvuruyu mutlak red nedenleri yönünden resen inceler. Bu aşamada; işaretin ayırt edici olup olmadığı, tasvir edici ya da yanıltıcı olup olmadığı, kamu düzenine veya genel ahlaka aykırı olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilir. Mutlak red nedeni bulunmayan başvurular Resmî Marka Bülteninde yayımlanır. Yayın, üçüncü kişilerin başvurudan haberdar olması ve varsa itirazlarını ileri sürebilmesi için tanınmış bir aşamadır; nispi red nedenleri kural olarak bu aşamada, ilgili kişilerin itirazıyla gündeme gelir.

Yayına karşı kanunda öngörülen iki aylık süre içinde itiraz gelmez veya gelen itirazlar reddedilirse, eksik belge ve ücretler de tamamlanmışsa başvuru tescil edilerek sicile kaydedilir ve marka tescil belgesi düzenlenir. Marka koruması, başvuru tarihinden itibaren on yıl sürer ve bu süre, kural olarak onar yıllık dönemler hâlinde sınırsız sayıda yenilenebilir; yenileme talebinin ve ücretinin süresinde yapılması korumanın kesintisiz sürmesi için gereklidir. Kumlu'daki marka sahiplerinin, yenileme sürelerini kaçırmamak için markalarının koruma bitiş tarihlerini takip etmesi önemlidir.

Marka tescilinin önündeki engeller iki grupta toplanır. Bu ayrım, hem inceleme yöntemi hem de itiraz süreci açısından belirleyicidir:

Mutlak red nedenleri kamu düzenini ilgilendirdiğinden, bu nedenlerin varlığına rağmen tescil edilmiş bir marka daha sonra hükümsüzlük davasına konu olabilir. Örneğin sadece ürünün cinsini gösteren, ayırt ediciliği bulunmayan bir ibarenin tescil edilmiş olması, sonradan bu duruma dayanan bir hükümsüzlük talebini gündeme getirebilir. Bu nedenle başvuru öncesinde markanın mutlak red nedenleri açısından değerlendirilmesi, hem başvurunun boşa çıkmaması hem de sonraki hükümsüzlük riskinin azaltılması bakımından önemlidir.

Nispi red nedenlerinde ise başvuru sahibinin proaktif olması gerekir; çünkü Kurum önceki markalarla benzerliği kural olarak kendiliğinden gündeme getirmez. Bu yüzden başvurudan önce kapsamlı bir benzerlik ve önceki marka araştırması yapılması, aynı veya benzer sınıflarda çakışan markaların bulunup bulunmadığının tespit edilmesi büyük önem taşır. Kumlu'daki bir başvuru sahibi, bu araştırmayı ihmal ederse, tescile yatırım yaptıktan sonra bir itirazla ya da tecavüz iddiasıyla karşılaşabilir; oysa erken yapılan bir araştırma, marka seçiminin baştan doğru yönlendirilmesini sağlar.

Bir marka başvurusu Resmî Marka Bülteninde yayımlandığında, bu başvurunun tescil edilmesinden menfaati zedelenecek üçüncü kişiler için itiraz yolu açılır. Yayına itiraz, önceki hak sahiplerinin nispi red nedenlerini (örneğin kendi tescilli markalarıyla karıştırılma ihtimali ya da tanınmış markalarının haksız kullanımını) ileri sürebildiği aşamadır. İtiraz, bültende yayımdan itibaren kanunda öngörülen iki aylık süre içinde ve gerekçeleriyle birlikte TÜRKPATENT'e yapılmalıdır; sürenin kaçırılması bu yolun kapanmasına yol açar.

Yayına yapılan itiraz üzerine başvuru sahibine karşı diyecekleri sorulabilir; taraflar arasındaki iddia ve savunmalar değerlendirildikten sonra Kurum, itirazı kabul ederek başvuruyu kısmen veya tamamen reddedebilir ya da itirazı reddederek başvurunun tesciline devam edebilir. Bu değerlendirmede özellikle markaların ve mal/hizmetlerin benzerlik derecesi, karıştırılma ihtimali ve önceki markanın tanınmışlık düzeyi gibi ölçütler dikkate alınır.

Gerek mutlak red kararlarına gerek yayına itiraz üzerine verilen kararlara karşı, Kurum bünyesindeki nihai idari karar organı olan Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna (YİDK) itiraz edilebilir. YİDK'nin kararı, TÜRKPATENT sürecinin son idari aşamasıdır. Bu karara karşı da tatmin olmayan taraf, kanunda öngörülen süre içinde Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde YİDK kararının iptali istemiyle dava açabilir. Böylece marka başvuru süreci, idari aşamadan yargısal aşamaya geçebilir. Kumlu'daki taraflar için bu itiraz ve dava zincirinde sürelere uymak ve gerekçeleri sağlam kurmak belirleyicidir.

Tescilli marka sahibi, markasını izinsiz kullanan üçüncü kişilere karşı korunur. Marka hakkına tecavüz, kural olarak marka sahibinin izni olmaksızın markanın veya ayırt edilemeyecek kadar benzerinin, tescil kapsamındaki mal veya hizmetlerde ya da karıştırılma ihtimali doğuracak biçimde kullanılması hâllerinde gündeme gelir. Markayı taşıyan ürünlerin satışa sunulması, ithal veya ihraç edilmesi, ticari amaçla elde bulundurulması ve markanın iş evrakı ile reklamlarda kullanılması gibi fiiller de tecavüz kapsamında değerlendirilebilir.

Marka hakkına tecavüz hâlinde marka sahibinin başvurabileceği hukuki yollar çeşitlidir. Marka sahibi, hukuk davası yoluyla; tecavüzün durdurulmasını, önlenmesini ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, tecavüz oluşturan ürünlere ve üretim araçlarına el konulmasını, maddi ve manevi tazminat ile yoksun kalınan kazancın giderilmesini ve mahkeme kararının ilanını talep edebilir. Ayrıca ivedi durumlarda, dava öncesinde ya da dava sırasında ihtiyati tedbir istenerek tecavüzün devam etmesi engellenebilir; delillerin kaybolmasını önlemek için delil tespiti de talep edilebilir.

Marka hakkına yönelik bazı fiiller, hukuki sorumluluğun yanında cezai sorumluluk da doğurabilir. Sınai Mülkiyet Kanunu, marka hakkına tecavüz oluşturan belirli fiilleri (örneğin başkasının marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal üretmek, satmak; marka koruması olduğunu belirten işareti yetkisiz kaldırmak; başkasına ait marka hakkı üzerinde yetkisiz tasarrufta bulunmak gibi) suç olarak düzenlemiştir ve bu suçlar kural olarak şikâyete bağlıdır. Bu ceza boyutu, hukuk davasından bağımsız olarak işleyebilir. Kumlu'da bir tecavüzle karşılaşan hak sahibinin, hem hukuki hem cezai yolları birlikte değerlendirmesi yerinde olur; hangi yolların işletileceği somut olayın özelliğine göre belirlenir.

Tescilli bir markanın korumasını sona erdiren iki temel kurum, birbirinden farklı işleyen hükümsüzlük ve iptaldir. Hükümsüzlük, markanın baştan itibaren tescil edilmemesi gereken bir nedenle sakat olduğu hâllerde gündeme gelir; örneğin mutlak ya da nispi red nedenlerinin varlığına rağmen markanın tescil edilmiş olması böyledir. Hükümsüzlük kararı, kural olarak marka başvurusu tarihinden itibaren geçmişe etkili sonuç doğurur; yani marka hiç doğmamış gibi kabul edilir. Hükümsüzlük davası, menfaati olanlar ile ilgili kurumlar tarafından açılabilir.

İptal ise markanın tescil anında geçerli olmakla birlikte, tescilden sonra ortaya çıkan bir nedenle korumasının sona erdirilmesidir. Başlıca iptal nedenleri arasında; markanın tescil tarihinden itibaren beş yıl içinde haklı bir sebep olmaksızın ciddi biçimde kullanılmaması ya da kullanıma kesintisiz beş yıl ara verilmesi, marka sahibinin davranışları nedeniyle markanın tescilli olduğu mal veya hizmetler için yaygın bir ad hâline gelmesi ve markanın kullanımı sonucu halkı yanıltıcı hâle gelmesi sayılabilir. İptal kararı, kural olarak talep tarihinden itibaren ileriye etkili sonuç doğurur.

Hükümsüzlük ve iptal kurumlarının şartları, sonuçları ve etki tarihleri farklı olduğundan, bir marka hakkında bu taleplerden hangisinin ileri sürüleceğinin doğru belirlenmesi büyük önem taşır. Yanlış yolun seçilmesi, hak kaybına ya da sürecin uzamasına yol açabilir. Ayrıca kullanmama nedeniyle iptalde, marka sahibi markasını kullandığını ispatlamak durumunda kalabileceğinden, düzenli tutulan kullanım delilleri belirleyici olur. Kumlu'da bir markaya karşı hükümsüzlük ya da iptal talebi olan veya kendi markasını böyle bir talebe karşı savunan tarafların, sürecin teknik ayrımlarını iyi değerlendirmesi gerekir.

Marka uyuşmazlıklarında mahkemeler ve TÜRKPATENT, kanun hükümlerini somut olaya uygularken bir dizi yerleşik değerlendirme ilkesini gözetir. Aşağıda bu alanda sıkça atıf yapılan genel ilkelerden bazıları özetlenmiştir; bunlar bağlayıcı bir sonuç değil, değerlendirmede dikkate alınan genel yaklaşımlardır:

Bu ilkeler, marka uyuşmazlıklarının neden büyük ölçüde somut olayın özelliklerine bağlı olduğunu gösterir. Aynı işaret, farklı mal ve hizmetlerde, farklı tüketici kesimleri karşısında ve farklı tanınmışlık düzeylerinde çok farklı sonuçlara yol açabilir. Kumlu'daki bir marka sahibi ya da başvuru sahibi, kendi durumunu bu genel ilkeler ışığında ancak somut delillerle birlikte değerlendirebilir; bu nedenle genel bilgiye ek olarak dosyaya özgü hukuki değerlendirme önem taşır.

Marka kaynaklı yargısal uyuşmazlıklar ihtisas mahkemelerinde görülür; hangi merciin görevli ve yetkili olduğunun doğru belirlenmesi süreç açısından kritiktir:

Bu ihtisas mahkemesi yapısı, marka hukukunun teknik ve uzmanlık gerektiren bir alan olmasından kaynaklanır. Marka uyuşmazlıklarında çoğu zaman bilirkişi incelemesine başvurulur; markaların benzerliği, karıştırılma ihtimali ve kullanımın ciddiliği gibi hususlar teknik değerlendirme gerektirir. Bu nedenle davanın doğru mahkemede, doğru taleplerle ve sağlam delillerle açılması, sürecin sağlıklı ilerlemesi bakımından belirleyicidir. Kumlu'daki taraflar için hem görev hem yetki kurallarının başta doğru saptanması, dosyanın gereksiz yere reddedilmesini ya da uzamasını önler.

Marka tescili, birbirini izleyen ve her biri titizlik gerektiren aşamalardan oluşur. Aşağıda tipik bir tescil sürecinin başlıca adımları özetlenmiştir; her başvurunun kendine özgü koşullarına göre bu adımlar farklılaşabilir:

Bu adımların her biri ayrı bir dikkat ister; özellikle ön araştırma ve sınıf belirleme aşamalarında yapılan hatalar, sonraki tüm süreci etkiler. Erken tespit edilebilecek bir benzerlik riski ihmal edildiğinde, başvuru sahibi hem masraf hem zaman kaybedebilir, hatta tescil ettiğini sandığı marka için tecavüz iddiasıyla karşılaşabilir. Kumlu'daki işletmelerin bu süreci baştan planlı yürütmesi, korumayı sağlam bir zemine oturtur.

Marka başvurusunda ve sonraki süreçlerde ihtiyaç duyulan bilgi ve belgeler, başvurunun sağlıklı ilerlemesi açısından baştan hazırlanmalıdır. Aşağıda tipik olarak gerekebilecek unsurlar özetlenmiştir; somut durum ve başvuru sahibinin niteliğine göre farklılıklar olabilir:

• Başvuru sahibi bilgileri: Gerçek kişide ad, soyad ve iletişim; tüzel kişide unvan, vergi bilgileri ve yetkili kişi bilgileri.
• Marka örneği: Tescili istenen işaretin açık ve net biçimde gösterilmesi; şekil, renk veya özel yazım varsa bunların da yansıtılması.
• Mal ve hizmet listesi: Nice Sınıflandırmasına uygun biçimde, korunması istenen mal ve hizmetlerin sınıflarıyla birlikte belirtilmesi.
• Vekâletname: Bir avukat ya da marka vekili aracılığıyla takip ediliyorsa temsil yetkisini gösteren belge.
• Rüçhan belgeleri: Önceki bir başvuru ya da sergiye dayalı öncelik (rüçhan) talep ediliyorsa buna ilişkin belgeler.
• Ücret ödemeleri: Başvuru ve sınıf sayısına bağlı ücretlerin ilgili tarifeye göre yatırıldığını gösteren kayıtlar.

Bu belgelerin eksiksiz ve doğru hazırlanması, başvurunun şekli incelemede takılmaması ve sürecin gecikmemesi açısından önemlidir. Özellikle mal ve hizmet listesinin faaliyet alanını doğru yansıtması, ileride kullanmama nedeniyle iptal riskini de azaltır. Kumlu'daki işletmelerin, başvuru öncesinde belge ve bilgileri bir kontrol listesiyle gözden geçirmesi, hem başvuru hem de sonraki koruma açısından sağlam bir temel oluşturur.

Belge hazırlığının yanında, başvuru sonrası süreçte de bazı bilgi ve delillerin düzenli tutulması gerekir. Markanın fiili kullanımını gösteren faturalar, ambalajlar, tanıtım ve reklam materyalleri, satış kayıtları gibi belgeler; olası bir iptal savunmasında ya da tecavüz davasında marka sahibinin lehine kanıt oluşturur. Bu nedenle marka tescili, belgeyi alıp bir kenara koymakla biten değil, kullanım ve koruma sürecinin de sürekli belgelenmesini gerektiren bir yönetim işidir.

Marka, sahibine ekonomik değer sağlayan bir malvarlığı hakkıdır ve çeşitli hukuki işlemlere konu olabilir. Devir, markanın mülkiyetinin bir başkasına geçirilmesidir; tescil kapsamındaki mal ve hizmetlerin tamamı ya da bir kısmı için yapılabilir ve devir sözleşmesinin kural olarak yazılı şekilde yapılması gerekir. Lisans ise markanın mülkiyeti devredilmeden, kullanım hakkının belirli şartlarla üçüncü kişiye tanınmasıdır; inhisari (tek yetkili) ya da inhisari olmayan biçimde kurulabilir ve kapsam, süre, coğrafi alan ile kalite denetimi gibi başlıklar bakımından ayrıntılı düzenlenmelidir.

Marka üzerinde ayrıca rehin kurulabilir, marka teminat olarak gösterilebilir ve marka hakkı miras yoluyla mirasçılara geçer. Bu işlemlerin üçüncü kişilere karşı ileri sürülebilmesi ve hukuki güvenliğin sağlanması bakımından sicile kaydedilmesi büyük önem taşır; sicile işlenmeyen bir devir ya da lisans, iyi niyetli üçüncü kişilere karşı hüküm ifade etmede sorun yaratabilir. Bu nedenle marka üzerindeki her tasarrufun hem sözleşme hem sicil boyutuyla birlikte ele alınması gerekir.

Yenileme ise marka korumasının sürekliliği açısından kritik bir işlemdir. Marka koruması başvuru tarihinden itibaren on yıl sürer ve bu süre, onar yıllık dönemler hâlinde ve kural olarak sınırsız sayıda yenilenebilir. Ancak yenileme kendiliğinden gerçekleşmez; talebin ve ücretin süresinde yapılması gerekir. Yenileme süresinin kaçırılması, markanın koruma dışı kalmasına ve hatta başkaları tarafından tescil edilmesine yol açabilir. Kumlu'daki marka sahiplerinin, markalarının koruma bitiş tarihlerini takip ederek yenileme takvimini kaçırmaması, marka değerlerini korumak için son derece önemlidir.

Marka hukuku, idari (TÜRKPATENT) ve yargısal (FSHH mahkemeleri) boyutları bir arada barındıran, teknik bilgi ve tecrübe gerektiren bir alandır. Bu nedenle marka işlemlerini takip edecek bir avukat ya da marka vekili seçerken, alanla ilgili deneyimi ve süreci bütün olarak yönetebilme kapasitesi önem taşır. Doğru profesyonel; başvuru öncesi araştırmadan tescil sonrası koruma ve gerektiğinde dava aşamasına kadar süreci öngörülebilir kılar.

Aşağıdaki sorular, Kumlu'da bir marka avukatı ya da vekiliyle görüşürken süreci ve beklentileri netleştirmenize yardımcı olabilir:

Bu görüşmede alınacak yanıtlar, hem sürecin kapsamını hem de tarafların sorumluluklarını baştan netleştirir. Marka tescili tek başına bir hedef değil, işletmenin uzun vadeli marka stratejisinin bir parçasıdır; bu nedenle yalnızca başvuru anına değil, sonraki koruma ve yönetim sürecine de bakan bir yaklaşım tercih edilmelidir. Kumlu'daki işletmelerin, marka değerlerini korumak için hizmet veren avukat ve vekiller arasından kendi ihtiyaçlarına uygun bir seçim yapması önemlidir.

Marka tescili ve sınai mülkiyet uyuşmazlıklarında başvurulan başlıca mevzuat aşağıda özetlenmiştir. Bu kaynaklar, hem idari süreçlerin hem yargısal uyuşmazlıkların temel dayanağını oluşturur:

• 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK)
  Marka, patent, faydalı model, tasarım ve coğrafi işaretlere ilişkin temel kanun; marka tescili, red nedenleri, itiraz, tecavüz, hükümsüzlük ve iptal hükümlerini içerir.
• Sınai Mülkiyet Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik
  Başvuru, inceleme, yayın, itiraz ve sicil işlemlerine ilişkin usul ve esasları ayrıntılandıran ikincil düzenleme.
• Türk Ticaret Kanunu (6102) — Haksız Rekabet Hükümleri
  Tescilsiz işaretlerin ve ticari dürüstlüğe aykırı davranışların değerlendirilmesinde tamamlayıcı koruma sağlayan hükümler.
• Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100)
  Marka davalarında görev, yetki, deliller, ihtiyati tedbir ve yargılama usulüne ilişkin genel kuralları belirler.
• Türk Ceza Kanunu ve SMK'nın Cezai Hükümleri
  Marka hakkına tecavüz oluşturan ve şikâyete bağlı olan suçlar ile bunlara ilişkin yaptırımların çerçevesini çizer.

Bu mevzuatın uygulanması, çoğu zaman TÜRKPATENT kararları ile Yargıtay ve bölge adliye mahkemesi içtihatlarıyla birlikte anlam kazanır. Kanun metni genel kuralı koyarken, somut olaydaki uygulama içtihatla şekillenir; bu nedenle güncel içtihat ve Kurum uygulamalarının da izlenmesi gerekir. Kumlu'daki taraflar için, kendi dosyalarına uygulanacak güncel mevzuat ve içtihadın bir avukat tarafından değerlendirilmesi, genel bilgiden somut çözüme geçişin en sağlıklı yoludur.