Suşehri Konkordato Hukuku Avukatları

Bu rehber, Suşehri (Sivas) bölgesindeki ödeme güçlüğü ve borç yapılandırma süreçlerini; adi konkordato, geçici ve kesin mühlet, konkordato komiseri ve alacaklılar kurulu, alacaklıların toplanması ve çoğunluk, konkordato projesinin tasdiki, iflas ile karşılaştırma ve Asliye Ticaret Mahkemesi süreçleri açısından ele alır. Amaç, borçlarını ödemekte zorlanan bir işletme ya da alacağını konkordato sürecinde korumak isteyen bir alacaklı olarak sürecin baştan doğru yönetilmesine ve dosyanıza uygun avukatı bilinçli seçmenize yardımcı olmaktır.

Konkordato; borçlarını vadesinde ödeyemeyen veya ödeyememe tehlikesiyle karşı karşıya olan bir borçlunun, alacaklılarıyla mahkeme denetiminde anlaşarak borçlarını yeniden yapılandırmasını sağlayan bir hukuki kurumdur. Temel amacı, ekonomik olarak sıkıntıya düşmüş ancak yaşama şansı bulunan bir işletmenin iflasa sürüklenmeden faaliyetini sürdürmesine imkân tanımaktır. Bu yönüyle konkordato, hem borçluyu tasfiyeden korur hem de alacaklıların iflas hâlinde elde edebileceklerinden daha iyi bir sonuca ulaşmasını hedefler.

Konkordato, borçlunun borçlarında belirli bir oranda indirim (tenzilat konkordatosu), ödemelerde vade uzatımı (vade konkordatosu) ya da her ikisinin birlikte uygulanması biçiminde kurgulanabilir. Böylece borçlu, ödeme takvimini işletmesinin gerçek ödeme gücüne göre yeniden düzenler; alacaklılar ise iflas tasfiyesinin belirsizliği ve uzunluğu yerine, üzerinde uzlaşılan bir plana göre alacaklarının bir kısmını ya da tamamını belirli bir vadede tahsil etme imkânı bulur. Temel kaynağı 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun konkordatoya ilişkin hükümleridir.

Konkordato, iradi bir çözüm ile cebri tasfiye arasında bir orta yol olarak konumlanır. Tarafların anlaşmasına dayanmakla birlikte, mahkeme denetimi ve komiser gözetimi sayesinde belirli bir düzen ve güvence içinde yürür. Aşağıdaki başlıklar, sürecin uygulamada en sık karşılaşılan kavramlarını özetlemektedir:

İcra ve İflas Kanunu, uygulama biçimine göre farklı konkordato türleri öngörmüştür. Uygulamada en yaygın olan adi konkordato (mühlet konkordatosu), borçlunun faaliyetini sürdürerek borçlarını yeniden yapılandırmasını amaçlar. Bu türde borçlu, mahkemeye başvurarak mühlet alır, bir proje sunar ve alacaklıların çoğunluğunun kabulü ile mahkemenin tasdiki sonucunda borçlarını projede öngörülen koşullarda öder. İşletmenin ayakta kalması hedeflendiğinden, günlük faaliyetler komiser gözetiminde devam eder.

İçeriği bakımından adi konkordato da alt ayrımlara tabidir. Tenzilat (yüzde) konkordatosunda alacaklılar, alacaklarının belirli bir yüzdesinden vazgeçerek kalan kısmın ödenmesini kabul eder. Vade konkordatosunda ise alacak miktarında indirim yapılmaz; yalnızca ödeme süresi belirli bir vadeye yayılır. Uygulamada bu iki yöntem çoğunlukla birlikte kullanılır; yani hem alacakta belirli bir indirim yapılır hem de kalan borç bir ödeme takvimine bağlanır. Projenin içeriği, işletmenin gerçek ödeme kapasitesine göre belirlenir.

Bunların yanında kanun, malvarlığının terki suretiyle konkordato ile iflastan sonra konkordato gibi özel türler de düzenlemiştir. Malvarlığının terki suretiyle konkordatoda borçlu, malvarlığı üzerindeki tasarruf yetkisini alacaklılara ya da bu malvarlığını devralan üçüncü kişiye bırakır; alacaklılar bu malvarlığından tatmin edilir. İflastan sonra konkordato ise iflasına karar verilmiş bir borçlunun, tasfiye tamamlanmadan alacaklılarıyla anlaşarak iflastan kurtulmasına imkân tanır. Hangi türün uygun olduğu, borçlunun durumu ve alacaklıların yaklaşımı birlikte değerlendirilerek belirlenir.

Konkordato talebinde bulunan borçlu, talebine gerekli belgeleri eklediğinde mahkeme öncelikle geçici mühlet hakkında karar verir. Geçici mühlet, henüz konkordatonun başarıya ulaşıp ulaşamayacağı tam olarak değerlendirilmeden, borçlunun malvarlığını korumak amacıyla verilen bir ön koruma tedbiridir. Talep eksiksizse ve belgeler usule uygunsa mahkeme, bu aşamada borçluya süre tanıyarak sürecin başlamasını sağlar.

Geçici mühletin verilmesiyle birlikte mahkeme, sürecin denetimi için bir geçici konkordato komiseri atar. Bu andan itibaren borçlu aleyhine kural olarak yeni takip başlatılamaz, mevcut takipler durur ve borçlunun malvarlığı üzerinde muhafaza tedbiri ile satış işlemleri uygulanamaz. Bu koruma, borçlunun malvarlığının dağılmasını önleyerek konkordatonun sağlıklı yürütülmesini hedefler. Geçici mühlet, kesin mühletin sonuçlarını doğurur; yani koruma bakımından kesin mühletle benzer etkiler taşır.

Geçici mühlet başlangıçta belirli bir süre için verilir ve gerekli görülürse bir kez daha uzatılabilir. Bu sürede komiser, borçlunun mali durumunu ve projenin uygulanabilirliğini inceler; borçlunun konkordato talebinin ilanı ve ilgili sicillere bildirilmesi de bu aşamada gerçekleştirilir. Geçici mühlet içinde yapılan inceleme, kesin mühlete geçilip geçilmeyeceğinin belirlenmesinde temel oluşturur. Bu nedenle geçici mühlet, sürecin kaderini büyük ölçüde etkileyen kritik bir başlangıç dönemidir.

Geçici mühlet içinde yapılan inceleme sonucunda mahkeme, konkordatonun başarıya ulaşmasının mümkün olduğu kanaatine varırsa kesin mühlet kararı verir. Kesin mühlet, konkordatonun asıl yürütüldüğü aşamadır; bu dönemde alacaklılar davet edilir, proje müzakere edilir, oylanır ve tasdik aşamasına doğru ilerlenir. Kesin mühlet kararı verilmeden önce mahkeme, borçluyu ve varsa konkordato talep eden alacaklıyı duruşmaya çağırarak dinler.

Kesin mühlet süresince de borçlu aleyhine takip yasağı devam eder ve borçlunun malvarlığı korunur. Ancak borçlu, mühlet boyunca işletmesini komiserin gözetiminde yürütür; belirli önemli işlemler (taşınmaz veya işletmenin önemli mallarının devri, rehin verme, kefil olma, ivazsız tasarruflar gibi) mahkemenin izni olmadan yapılamaz. Bu izne tabi işlemlerin izinsiz yapılması hükümsüzlük sonucunu doğurabilir. Böylece işletmenin faaliyeti sürerken malvarlığının konkordato aleyhine daraltılması engellenir.

Kesin mühlet, kanunda öngörülen temel süreyle verilir; güçlük hâlinde komiserin gerekçeli raporu ve mahkeme kararıyla belirli bir üst sınıra kadar uzatılabilir. Bu süre içinde konkordatonun başarıya ulaşamayacağı anlaşılırsa mahkeme, mühleti kaldırarak süreci sonlandırabilir; borçlu iflasa tabi kişilerdense aynı kararla iflasına da hükmedilebilir. Bu nedenle kesin mühlet dönemi, hem borçlunun projeyi hayata geçirmesi hem de alacaklıların menfaatlerini korumaları bakımından yoğun bir takip gerektirir.

Konkordato komiseri, sürecin merkezindeki bağımsız aktördür ve mahkeme tarafından atanır. Komiser ne yalnız borçlunun ne de yalnız alacaklıların temsilcisidir; tarafsız bir denetçi olarak sürecin kanuna ve dürüstlük kurallarına uygun yürütülmesini sağlar. Komiserin başlıca görevleri arasında konkordato projesinin tamamlanmasına katkıda bulunmak, borçlunun faaliyetlerini gözetmek, alacaklıları toplantıya çağırmak, alacaklıların oylarını toplamak, alacak ve borç durumunu tespit etmek ve süreç boyunca mahkemeye gerekçeli raporlar sunmak yer alır.

Dosyanın büyüklüğüne göre mahkeme, tek komiser yerine birden fazla komiser atayabilir; bu durumda komiserler kurul hâlinde çalışır. Ayrıca alacaklı sayısının ve alacak miktarının fazla olduğu dosyalarda mahkeme, farklı alacaklı gruplarını temsil edecek bir alacaklılar kurulu oluşturabilir. Alacaklılar kurulu, komiserin işlemlerini denetler, borçlunun faaliyetini izler ve gerektiğinde mahkemeye başvurarak komiserin görevden alınmasını dahi isteyebilir. Bu yapı, sürecin denge içinde ve alacaklıların katılımıyla yürütülmesini amaçlar.

Komiserin ve alacaklılar kurulunun etkin çalışması, konkordatonun başarısı için belirleyicidir. Komiserin borçlunun mali durumu ve projenin gerçekçiliği hakkında sunduğu raporlar, hem kesin mühlete geçiş hem de tasdik kararı bakımından mahkemenin en önemli dayanaklarından biridir. Borçlu ve alacaklılar açısından komiserle ve alacaklılar kuruluyla kurulan sağlıklı iletişim, sürecin öngörülebilir biçimde ilerlemesine katkı sağlar. Bu nedenle taraflar, komiserin taleplerine zamanında ve eksiksiz yanıt vermeye özen göstermelidir.

Konkordatonun kalbinde alacaklıların iradesi yer alır; çünkü konkordato, sonuçta alacaklıların çoğunluğunun kabul ettiği bir borç yapılandırma planıdır. Kesin mühlet döneminde komiser, alacaklıları belirlenen gün ve yerde toplanmaya davet eder ve borçlunun sunduğu projeyi müzakereye açar. Alacaklılar, projeyi kabul veya reddetme yönünde iradelerini ortaya koyar; bu iradeler belirli bir süre içinde de yazılı olarak bildirilebilir. Toplantı, alacaklıların projeyi tartışıp değerlendirdikleri temel aşamadır.

Projenin bağlayıcı olabilmesi için kanunda öngörülen çoğunluk koşullarının sağlanması gerekir. Kanun, iki alternatif çoğunluktan birinin gerçekleşmesini yeterli sayar: kaydedilmiş alacaklıların ve toplam alacak miktarının belirli oranlarına ulaşan bir kabul aranır. Bu hesaba kural olarak rehinle temin edilmemiş ve imtiyazsız alacaklar dahil edilir; buna karşılık borçlunun eşi, çocukları ve bazı yakın ilişkili kişilerin alacakları ile rehinli alacakların rehinle karşılanan kısımları çoğunluk hesabında dikkate alınmaz. Böylece çoğunluğun, projeden gerçekten etkilenecek alacaklıları yansıtması amaçlanır.

Gerekli çoğunluk sağlanamazsa proje kabul edilmemiş sayılır ve konkordato başarısız olur; borçlu iflasa tabi kişilerdense mahkeme iflasa karar verebilir. Bu nedenle borçlu tarafın, projeyi hazırlarken alacaklıların menfaatlerini gözeten, gerçekçi ve ikna edici bir plan sunması büyük önem taşır. Alacaklı tarafın ise projeyi dikkatle inceleyip iflas hâlinde eline geçecek muhtemel tutarla karşılaştırması yerinde olur. Toplantı ve oylama aşaması, konkordatonun kaderini belirleyen en kritik dönemeçtir.

Alacaklılar projeyi öngörülen çoğunlukla kabul ettikten sonra dosya, tasdik aşamasına gelir. Alacaklıların kabulü tek başına yeterli değildir; konkordatonun bağlayıcı hâle gelebilmesi için mahkemenin projeyi tasdik etmesi şarttır. Mahkeme, komiserin gerekçeli raporunu ve dosyadaki belgeleri değerlendirerek bir tasdik yargılaması yürütür; bu yargılamada alacaklılar da itirazlarını ileri sürebilir. Tasdik, mahkemenin projenin kanuni koşulları taşıyıp taşımadığını denetlediği aşamadır.

Mahkemenin tasdik için aradığı temel koşullar arasında; projenin işletmenin gerçek durumuna uygun ve uygulanabilir olması, alacaklıların iflas hâlinde elde edecekleri tutardan daha az olmayacak bir teklif içermesi, gerekli çoğunlukların usulüne uygun sağlanmış olması ve alacaklıların menfaatlerinin makul biçimde korunması yer alır. Ayrıca imtiyazlı alacakların tam olarak ödenmesinin güvence altına alınması ve projeyle konulan yükümlülüklerin yerine getirileceğine dair yeterli güvence bulunması da aranır. Bu koşullardan biri eksikse mahkeme tasdik talebini reddedebilir.

Mahkeme projeyi tasdik ederse, konkordato kesin mühlet kararından önce doğmuş alacaklar bakımından bağlayıcı hâle gelir; projeye olumsuz oy vermiş veya toplantıya katılmamış alacaklılar da projeye tabi olur. Tasdik talebi reddedilirse, borçlu iflasa tabi kişilerdense mahkeme aynı kararla iflasına hükmedebilir. Tasdik ve ret kararlarına karşı kanun yoluna başvurma imkânı bulunur. Tasdik aşaması, konkordatonun hukuken sonuç doğurmaya başladığı ve tarafların hak ve yükümlülüklerinin netleştiği belirleyici andır.

Ödeme güçlüğü içindeki bir borçlu bakımından konkordato ile iflas, birbirinden temelde farklı iki yoldur; aralarındaki fark, işletmenin geleceğini doğrudan etkiler:

Bu iki yol arasındaki tercih; borçlunun ekonomik durumuna, işletmenin sürdürülebilirliğine ve alacaklıların menfaatine göre yapılır. Yaşama şansı bulunan, geçici bir sıkıntı içindeki işletmeler için konkordato çoğunlukla daha uygun bir yoldur; çünkü hem işletme korunur hem de alacaklılar iflas tasfiyesine göre genellikle daha iyi bir sonuç elde eder. Buna karşılık işletmenin ekonomik olarak yaşama şansı kalmamışsa, konkordato yalnızca süreci uzatabilir ve iflas kaçınılmaz hâle gelebilir.

Konkordato ve iflas, aynı dosyada birbirine bağlanabilir. Konkordato başarısız olursa mahkeme, borçlu iflasa tabi kişilerdense aynı kararla iflasına hükmedebilir. Bu nedenle konkordato talebinde bulunmadan önce, işletmenin gerçek durumunun ve projenin uygulanabilirliğinin dikkatle değerlendirilmesi gerekir. Doğru yolun seçimi, hem borçlunun geleceği hem de alacaklıların alacaklarını tahsili bakımından belirleyicidir; bu değerlendirme mali ve hukuki boyutların birlikte ele alınmasını gerektirir.

Konkordato süreci baştan sona tek bir yargı mercii önünde yürür; görevli ve yetkili mahkemenin doğru belirlenmesi sürecin sağlığı için kritiktir:

Yetkinin doğru belirlenmesi, talebin usulden reddedilmemesi için başlangıçta önem taşır. Muamele merkezi, işletmenin fiilen yönetildiği yer olduğundan, kayıtlı merkez ile fiilî yönetim yerinin farklı olduğu durumlarda dikkatli değerlendirme gerekir. Konkordato talebi görevli ve yetkili mahkemeye yapılmadığında, sürecin başında zaman ve masraf kaybı yaşanabilir. Bu nedenle başvuru öncesinde görev ve yetki değerlendirmesinin dikkatle yapılması gerekir.

Konkordato süreci, birbirini izleyen belirli aşamalardan oluşur. Aşağıda adi konkordato esas alınarak tipik akış özetlenmiştir; dosyanın niteliğine göre bazı aşamalar farklılık gösterebilir:

Bu aşamaların her biri kendi içinde süre ve usul kuralları barındırır. Örneğin mühlet süreleri kanunda belirlenmiş olup uzatımları mahkeme kararına ve komiser raporuna bağlıdır; alacaklıların oy bildirimi ve itirazları da belirli sürelere tabidir. Sürecin baştan sona planlı yürütülmesi, hem konkordatonun başarısı hem de hak kayıplarının önlenmesi bakımından önemlidir. Suşehri dosyalarında da bu adımlar Sivas Adliyesi yargı çevresindeki mahkemenin uygulamalarına göre işler.

Mühletin verilmesi, hem borçlu hem de alacaklılar bakımından önemli hukuki sonuçlar doğurur. Borçlu açısından en belirgin etki, malvarlığının korunmasıdır: mühlet süresince borçlu aleyhine kural olarak yeni takip yapılamaz, mevcut takipler durur ve malvarlığı üzerinde muhafaza tedbiri ile satış işlemleri uygulanamaz. Böylece işletmenin varlıkları dağılmadan konkordato süreci yürütülür. Buna karşılık borçlu, faaliyetini komiser gözetiminde sürdürür ve önemli işlemler için mahkeme iznine tabi olur.

Alacaklılar bakımından mühlet, alacaklarını takip etme imkânlarını sınırlar; ancak bu sınırlamanın istisnaları vardır. Rehinle temin edilmiş alacaklar için rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatılabilir veya sürdürülebilir; fakat bu takipte muhafaza tedbiri alınamaz ve rehinli malın satışı gerçekleştirilemez. Ayrıca bazı imtiyazlı alacaklar ile mühletten sonra komiserin onayıyla doğan borçlar için özel kurallar geçerlidir; bu ikinci grup borçlar, konkordatoya tabi olmayıp öncelikli konumdadır.

Mühlet ayrıca borçlunun sözleşmesel ilişkilerini de etkileyebilir. Borçlunun taraf olduğu sürekli borç ilişkilerinde, konkordatonun amacına ulaşması için gerekliyse ve komiserin onayıyla, bazı sözleşmelerden dönme imkânı gündeme gelebilir. Bunun karşılığında karşı tarafın uğradığı zararlar, konkordato alacağı olarak dikkate alınır. Bu etkiler, mühletin yalnızca takip yasağından ibaret olmadığını; borçlunun hukuki ilişkilerini geniş biçimde yeniden düzenleyen bir dönem olduğunu gösterir. Bu nedenle mühlet döneminde atılan her adımın hukuki sonuçları dikkatle değerlendirilmelidir.

Konkordato, çeşitli aşamalarda başarısız olabilir ve bu durumda farklı sonuçlar doğar. İlk olarak, geçici veya kesin mühlet içinde konkordatonun başarıya ulaşamayacağı anlaşılırsa, komiserin raporu üzerine mahkeme mühleti kaldırabilir. Mühletin kaldırılmasıyla koruma sona erer; borçlu iflasa tabi kişilerdense mahkeme aynı kararla iflasına hükmedebilir. İkinci olarak, alacaklılar projeyi öngörülen çoğunlukla kabul etmezse ya da mahkeme projeyi tasdik etmezse konkordato gerçekleşmez.

Tasdik edilen bir konkordato bakımından da başarısızlık ihtimalleri vardır. Konkordato projesinin borçlu tarafından ihlal edilmesi hâlinde, projeden zarar gören her alacaklı, konkordatonun kendisi bakımından feshini mahkemeden isteyebilir; bu, kısmi bir feshtir ve yalnızca talep eden alacaklıyı ilgilendirir. Konkordatonun tamamen ihlali söz konusuysa, yani proje bütünüyle uygulanamaz hâle gelmişse, konkordatonun tüm alacaklılar bakımından kaldırılması gündeme gelir. Bu durumda önceki konkordato hükümsüz kalır ve alacaklılar haklarını tam olarak talep edebilir hâle gelir.

Ayrıca konkordatonun kötüniyetle, gerçek durumu gizleyen belgelerle veya alacaklıları yanıltan beyanlarla elde edildiği sonradan anlaşılırsa, bu durum da konkordatonun kaldırılmasını gerektirebilir. Başarısızlık hâllerinin her biri kendi usul ve sürelerine tabidir; bu nedenle sürecin her aşamasında alacaklıların haklarını korumak için gelişmeleri yakından izlemesi önem taşır. Borçlu tarafın ise projeyi gerçekçi hazırlaması ve uygulamada taahhütlerine sadık kalması, feshin ve iflasın önüne geçmenin temel yoludur.

Konkordato dosyalarında yapılan hatalar çoğunlukla telafisi güç sonuçlar doğurur ve sürecin başarısızlığına yol açabilir. Aşağıdaki başlıklar, uygulamada en sık karşılaşılan yanlışları özetler:

• Eksik belgeyle başvurmak: Ön proje ve mali belgeler eksik ya da özensiz hazırlandığında geçici mühlet aşamasında talep geri çevrilebilir.
• Gerçekçi olmayan proje: İşletmenin gerçek ödeme gücünü aşan taahhütler içeren projeler, alacaklılarca reddedilir veya tasdik aşamasında kabul görmez.
• Çoğunluğu yanlış hesaplamak: Rehinli ve ilişkili alacaklıların hesaba katılması gibi hatalar, gerekli çoğunluğun sağlandığı yanılgısına yol açabilir.
• Yetkili mahkemeyi karıştırmak: Muamele merkezi yerine kayıtlı merkezin esas alınması gibi hatalar, yetkisizlik sorununa neden olabilir.
• İzne tabi işlemleri atlamak: Mühlet döneminde mahkeme izni olmadan önemli malların devri, işlemi hükümsüz kılabilir.
• Alacaklı iletişimini ihmal etmek: Alacaklılarla müzakere ve uzlaşma çabası yetersiz kaldığında projenin kabulü zorlaşır.

Bu hatalar, çoğu zaman sürecin teknik ve çok aşamalı oluşundan kaynaklanır. Küçük görünen bir usul eksikliği bile konkordatonun reddine ve dolayısıyla iflasa giden yolun açılmasına neden olabilir. Bu nedenle dosyanın başından itibaren mali ve hukuki boyutların birlikte değerlendirilmesi, gerçekçi bir projeyle ve doğru mercie başvurularak hareket edilmesi büyük önem taşır.

Konkordato talebinde bulunmak için gereken belgeler, sürecin sağlığı bakımından belirleyicidir; çünkü mahkeme, geçici mühlet kararını büyük ölçüde bu belgelere dayanarak verir. Aşağıda uygulamada sıkça istenen belgeler kategoriler hâlinde özetlenmiştir; somut dosyanızda ek belgeler gerekebilir:

Belgelerin eksiksiz ve doğru düzenlenmiş olması, hem geçici mühletin alınması hem de sürecin ilerleyen aşamalarında güven oluşturulması bakımından önemlidir. Özellikle ön projenin gerçekçi ve alacaklıların iflas hâlinde elde edeceklerinden daha iyi bir sonuç sunacak biçimde hazırlanması, hem alacaklıların kabulünü hem de mahkemenin tasdikini kolaylaştırır. Belgelerinizi bir araya getirdikten sonra dosyanızı bir avukatla değerlendirmeniz, doğru yol ve mercinin seçilmesine yardımcı olur.

Konkordato hukuku; mali analiz, süre yönetimi ve alacaklılarla müzakere gerektiren, çok aşamalı ve teknik bir alandır. Bu nedenle dosyanızı yürütecek avukatın bu alandaki deneyimi ve süreç yönetimi becerisi önem taşır. Aşağıdaki başlıklar, bir avukatla ilk görüşmede netleştirmenizde yarar olan konuları özetler:

İlk görüşmede dosyanızın gerçekçi bir değerlendirmesini istemeniz, olası sonuç senaryolarını ve maliyetleri anlamanız açısından yararlıdır. Kesin sonuç ya da "konkordato garantisi" gibi vaatler yerine, işletmenizin durumunu dürüstçe değerlendiren ve sürecin nasıl yönetileceğine dair somut bir yol haritası sunan yaklaşım daha güvenilirdir. Aşağıdaki soruları görüşmede sormayı düşünebilirsiniz:

• İşletmemin durumu konkordato için uygun mu, yoksa başka bir yol mu daha gerçekçi?
• Ön proje nasıl hazırlanacak ve hangi belgeler gerekecek?
• Alacaklılarla müzakere ve çoğunluğun sağlanması için nasıl bir strateji izlenecek?
• Sürecin tahmini aşamaları, mühlet süreleri ve olası toplam süresi nedir?
• Masraflar, harçlar, komiser ücreti ve vekâlet ücreti nasıl hesaplanır?

Bu platformda listelenen avukatları; uzmanlık alanı, deneyimi ve iletişim tercihleri açısından karşılaştırarak dosyanıza uygun olanı seçebilirsiniz. Konkordato dosyaları mali ve hukuki boyutların bir arada yürütülmesini gerektirdiğinden, sürecin gereklerini net biçimde açıklayan bir avukatla çalışmak önemlidir. Nihai kararı, işletmenizin durumunu bir avukatla birebir değerlendirdikten sonra vermeniz en sağlıklı yaklaşımdır.

Konkordato hukuku uygulamasında başvurulan temel mevzuat aşağıda özetlenmiştir. Bu düzenlemeler zaman içinde değişebildiğinden, güncel metin ve içtihatların dikkate alınması önemlidir:

• İcra ve İflas Kanunu (2004) — Konkordato Hükümleri
  Konkordato talebi, geçici ve kesin mühlet, komiser, alacaklılar toplantısı, çoğunluk, tasdik ve fesih süreçlerini düzenleyen temel hükümler.
• Türk Ticaret Kanunu (6102)
  Ticaret şirketleri, ticari işletme, tacir sıfatı ve muamele merkezi kavramlarına ilişkin hükümler.
• Türk Borçlar Kanunu (6098)
  Borç ilişkileri, ifa, temerrüt, sözleşmelerin sona ermesi ve alacakların hukuki niteliğine ilişkin genel hükümler.
• Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100)
  Konkordato yargılaması, tasdik yargılaması ve kanun yollarında uygulanan usul kuralları.
• Konkordato Komiseri ve Alacaklılar Kuruluna İlişkin Düzenlemeler
  Komiserin nitelikleri, atanması, görevleri ve alacaklılar kurulunun işleyişine dair ikincil mevzuat.

Mevzuatın yanı sıra Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da uygulamayı önemli ölçüde şekillendirir. Özellikle mühlet koşulları, çoğunluk hesabı ve tasdik şartları gibi konularda içtihatların dikkate alınması, dosyanın doğru yürütülmesi için gereklidir. Güncel mevzuat ve içtihat değerlendirmesi için bir avukattan destek almanız önerilir.

Aşağıdaki başlıklar, konkordato hukukunda yargı uygulamasında öne çıkan bazı ilkeleri genel biçimde özetler. Bunlar bilgilendirme amaçlıdır; her dosyanın kendi koşulları farklı sonuç doğurabilir:

Bu ilkeler, içtihatların yıllar içinde ortaya koyduğu genel eğilimleri yansıtır ve mevzuat değişiklikleriyle güncellenebilir. Dosyanıza uygulanabilecek güncel içtihatların değerlendirilmesi, uzmanlık ve dikkat gerektiren bir iştir. Bu nedenle somut olayınız için bir avukattan güncel içtihat analizi almanız yerinde olur.