Turhal Factoring Avukatları

Bu rehber, Turhal (Tokat) bölgesindeki factoring (alacak finansmanı) hukuku uyuşmazlıklarını; factoring sözleşmesinin kurulması, alacağın temliki, rücu ile gayri rücu factoring ayrımı, faktörün borçluya karşı tahsilat ve takip hakları, komisyon ve ücret itirazları ile görevli mahkemenin belirlenmesi açısından ele alır. Amaç, bir factoring ilişkisini kurgularken ya da faktörle veya temlik edilen alacağın borçlusuyla aranızda doğan bir uyuşmazlıkta sürecin baştan doğru yönetilmesine ve dosyanıza uygun avukatı bilinçli seçmenize yardımcı olmaktır. İçerik genel bilgilendirme amaçlıdır; somut olayınızın koşulları farklı sonuçlar doğurabilir.

Factoring; bir işletmenin mal veya hizmet satışından doğmuş ya da doğacak vadeli alacaklarını, factoring şirketine (faktör) devretmesi ve karşılığında finansman, alacak tahsili ve kimi hâllerde ödememe riskinin üstlenilmesi gibi hizmetler alması esasına dayanan bir finansman ve alacak yönetimi modelidir. İşletme, vadesi henüz gelmemiş alacaklarını nakde çevirerek işletme sermayesini güçlendirir; faktör ise devraldığı alacakları tahsil ederek ve gerektiğinde borçluları takip ederek hizmet sunar. Bu yönüyle factoring, hem kısa vadeli finansman ihtiyacını karşılayan hem de alacak takip yükünü işletmenin üzerinden alan bir araçtır.

Factoring, ülkemizde özel bir mevzuatla düzenlenen ve düzenlemeye tabi bir finansal faaliyettir. Factoring şirketleri, yetkili kurumun izniyle kurulur ve denetime tabidir; bu şirketler ancak belirli koşulları taşıyan alacakları devralabilir. Bir factoring ilişkisinin hukuki çekirdeğini, borçlar hukukundaki alacağın temliki kuralları oluşturur; ancak factoring, süreklilik arz eden çerçeve bir sözleşme yapısı ve birden çok hizmeti bir arada sunması yönüyle sıradan bir temlikten ayrılır. Bu nedenle factoring uyuşmazlıklarında hem özel mevzuat hem de borçlar hukukunun genel kuralları birlikte uygulanır.

Uygulamada avukata en sık intikal eden başlıklar; factoring sözleşmesinin geçerliliği, temlikin usulüne uygunluğu, faktörün borçluya karşı tahsilat ve takip hakları, komisyon ve ücret itirazları, rücu talepleri ve devredilen alacağın gerçekliğine ilişkin uyuşmazlıklardır. Bu ilişkilerin ortak özelliği, çoğunlukla ticari nitelik taşımaları ve hesap, faiz ile komisyon gibi teknik unsurlar içermeleridir. Aşağıda factoring hukukunun uygulamada en sık karşılaşılan başlıkları özetlenmiştir:

Factoring ilişkisinde tipik olarak üç taraf bulunur: alacağını devreden işletme (müşteri), alacağı devralan factoring şirketi (faktör) ve alacağın kendisinden tahsil edileceği borçlu (alıcı). Sözleşme, kural olarak işletme ile faktör arasında kurulur; borçlu bu sözleşmenin tarafı değildir, ancak temlik bildirimiyle ilişkiden etkilenir. Factoring sözleşmesi genellikle çerçeve niteliktedir: taraflar, gelecekte doğacak birden çok alacağın devrini ve sunulacak hizmetleri önceden belirleyen bir çerçeve kurar, tekil alacaklar bu çerçeveye göre devredilir.

Factoring sözleşmesinin geçerliliği için yazılı şekil aranır ve sözleşmede tarafların hak ve yükümlülükleri, sunulacak hizmetler, devre konu alacakların belirlenme yöntemi, faktörün ödeyeceği finansman oranı, komisyon ve faiz (iskonto) kalemleri ile rücu edilip edilemeyeceği açıkça düzenlenmelidir. Sözleşmenin belirsiz, çelişkili ya da temel unsurları eksik biçimde düzenlenmesi, ileride ciddi uyuşmazlıklara yol açar. Bu nedenle sözleşme metninin, imzalanmadan önce bir avukat tarafından incelenmesi önem taşır.

Factoring sözleşmeleri, sundukları hizmete göre farklı biçimlerde kurgulanabilir. Kimi sözleşmelerde faktör yalnızca finansman ve tahsilat hizmeti verirken, kimi sözleşmelerde ödememe riskini de üstlenir. Ayrıca yurt içi alacakların devrine dayanan yurt içi factoring ile ihracat-ithalat işlemlerinden doğan alacakların devrine dayanan uluslararası factoring ayrımı da uygulamada önemlidir. Uluslararası factoringde birden çok ülkenin hukuku ve muhabir faktörler devreye girebildiğinden, sözleşmenin bu boyutları da titizlikle düzenlenmelidir.

Factoring, üstlenilen riske, sunulan hizmete ve işlemin coğrafi kapsamına göre çeşitli türlere ayrılır. Bu ayrımlar, tarafların sorumluluğunu ve uyuşmazlık hâlinde talep haklarını doğrudan etkilediğinden, somut ilişkinin hangi türe girdiğinin doğru belirlenmesi büyük önem taşır. Aşağıdaki tablo uygulamada en çok karşılaşılan factoring türlerini özetlemektedir:

Bu türler arasında uygulamada en sık gündeme gelen ayrım, rücu ile gayri rücu factoring arasındaki ayrımdır. Rücu edilebilir factoringde faktör, borçlunun ödememesi hâlinde ödediği tutar için müşterisine başvurabilir; bu nedenle risk esas olarak alacağı devreden işletmede kalır. Gayri rücu factoringde ise faktör, ödememe (borçlunun aciz hâli, iflası gibi) riskini üstlenir ve kural olarak müşteriye rücu edemez. Ancak gayri rücu factoringde bile, alacağın hiç doğmamış olması, ayıplı mal ya da borçlunun devir öncesi def'ileri gibi hâllerde faktörün müşteriye başvurabileceği durumlar sözleşmede düzenlenir.

Bir diğer önemli kavram iskontodur. Faktör, devraldığı alacağın nominal değerinden belirli bir oranda düşük bir tutarı müşteriye peşin öder; aradaki fark, faktörün faiz ve komisyon geliridir. Ayrıca faktör, devrettiği her alacak için belirli bir peşin ödeme (avans) oranı uygulayabilir; kalan tutar, alacak tahsil edildikten sonra müşteriye ödenir. Bu teknik kavramların sözleşmede net biçimde tanımlanması, ileride hesap ve ücret uyuşmazlıklarının önlenmesi bakımından belirleyicidir.

Factoring ilişkisinin hukuki temelini oluşturan işlem, alacağın temlikidir. Temlik, alacaklının (müşterinin) alacağını bir başkasına (faktöre) devretmesidir. Kural olarak temlik için borçlunun rızası aranmaz; alacaklı ile faktör arasında yazılı bir devir sözleşmesi yeterlidir. Ancak alacağın niteliği gereği devredilemez olduğu ya da taraflar arasında temlik yasağı kararlaştırıldığı hâllerde temlik sınırlanabilir. Bu nedenle devre konu alacağın temlik edilebilir olup olmadığının önceden denetlenmesi gerekir.

Temlik borçluya bildirildiğinde, borçlu artık borcunu geçerli biçimde yalnızca faktöre ödeyerek borcundan kurtulabilir. Temlik kendisine bildirilmeden önce iyi niyetle eski alacaklıya (müşteriye) ödeme yapan borçlu ise borcundan kurtulmuş sayılır. Bu nedenle bildirimli (açık) factoringde temlikin borçluya usulüne uygun ve ispatlanabilir biçimde bildirilmesi büyük önem taşır. Bildirimsiz (gizli) factoringde ise tahsilat genellikle müşteri üzerinden yürütüldüğünden, borçluya karşı doğrudan takip yapılabilmesi için ayrı hukuki adımlar gerekebilir.

Devredilen alacağın gerçekten mevcut, geçerli ve dava edilebilir olması, factoring ilişkisinin sağlıklı işlemesinin ön koşuludur. Müşteri, kural olarak devrettiği alacağın varlığını ve geçerliliğini üstlenir; alacağın sahte, muvazaalı, daha önce devredilmiş ya da hiç doğmamış olması hâlinde faktörün müşteriye karşı talep hakları doğar. Borçlunun ödeme gücü (aciz hâli) ise ayrı bir konudur ve bunun garanti edilip edilmediği, factoringin rücu edilebilir mi yoksa gayri rücu mu olduğuna bağlıdır.

Factoring ilişkileri, birden çok tarafı ve teknik unsuru bir araya getirdiğinden çeşitli uyuşmazlıklara açıktır. Bu uyuşmazlıkların bir kısmı faktör ile müşteri arasında, bir kısmı ise faktör ile borçlu arasında doğar. Aşağıda uygulamada en sık karşılaşılan örnek durumlar özetlenmiştir; her biri kendi hukuki dayanağı ve ispat gereklilikleriyle değerlendirilir:

Bu örneklerin ortak yönü, altta yatan ticari ilişkinin ve sözleşme metninin dikkatle incelenmesini gerektirmesidir. Faktörün talep hakkı, çoğu zaman hem factoring sözleşmesine hem de temlik edilen alacağın dayandığı asıl sözleşmeye (satış, hizmet vb.) bağlıdır. Bu nedenle bir factoring uyuşmazlığında yalnızca factoring sözleşmesine değil, alacağın doğduğu temel ilişkiye de bakmak gerekir. Uyuşmazlığın türü doğru belirlenmeden atılan adımlar, hak kaybına yol açabilir.

Factoring uyuşmazlıklarında görevli mahkeme, işlemin niteliğine ve alacağın kambiyo senedine bağlı olup olmamasına göre belirlenir; yanlış belirleme görevsizlik kararına ve zaman kaybına yol açar. Aşağıdaki tablo uygulamadaki temel dağılımı özetler:

Görevli mercinin doğru belirlenmesi, dosyanın kaderini etkileyen ilk kritik adımdır. Factoring işlemleri kural olarak ticari iş sayıldığından uyuşmazlıklar çoğunlukla Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülür; ancak alacağın kambiyo senedine bağlanması, işlemin tüketici boyutu taşıması ya da yetki sözleşmesinin varlığı gibi hâller görevli ve yetkili mercii değiştirebilir. Bu nedenle bir factoring uyuşmazlığında ilk adım, işlemin ve talebin niteliğine göre doğru mercii belirlemektir.

Factoring uyuşmazlıklarında ispat, büyük ölçüde yazılı belge üzerinden yürür. Ticari defterler, sözleşmeler, faturalar, temlik bildirimleri ve dekontlar, tarafların iddialarını destekleyen temel delillerdir. Ticari işlerde ticari defterlerin usulüne uygun tutulması ve bunların delil değeri, uyuşmazlığın seyrini önemli ölçüde etkileyebilir. Bu nedenle hem faktörün hem de müşterinin, ilişkiye dair tüm belgeleri düzenli biçimde saklaması gerekir.

Faktörün alacağın sahibi olduğunu ispatı, geçerli bir temlik sözleşmesine ve alacağın dayanağını gösteren belgelere bağlıdır. Temlik edilen alacağın gerçekten doğduğu; teslim, hizmet ya da fatura ile ispatlanmalıdır. Borçlu, temlik anında sahip olduğu def'ileri (ödeme, ayıp, takas, alacağın doğmaması) yine belgeyle ileri sürebilir. Alacağın kambiyo senedine bağlandığı hâllerde senedin kendisi güçlü bir ispat aracıdır; ancak senedin sebebe bağlılığı ve keşide-devir zinciri de incelenir.

Hesap ve tutar uyuşmazlıklarında bilirkişi incelemesi çoğunlukla sürecin çekirdeğini oluşturur. Peşin ödenen finansman, iskonto, komisyon, faiz ve tahsil edilen tutarların doğru hesaplanıp hesaplanmadığı, bilirkişi marifetiyle sözleşme ve hesap kayıtları üzerinden denetlenir. Bu nedenle dosyaya sunulan belgelerin eksiksiz ve tutarlı olması, bilirkişi raporunun sağlıklı düzenlenmesi ve dolayısıyla adil bir sonuç bakımından belirleyicidir.

Bir factoring uyuşmazlığı, birbirini izleyen belirli aşamalardan oluşur. Aşağıda tipik bir akış özetlenmiştir; uyuşmazlığın türüne (rücu talebi, tahsilat, ücret itirazı) ve alacağın kambiyo senedine bağlı olup olmamasına göre bazı adımlar ve süreler farklılık gösterebilir:

Bu aşamaların her biri kendi içinde süre ve usul kuralları barındırır. Özellikle ticari uyuşmazlıklarda arabuluculuk başvurusunun ve dava-cevap ile kanun yoluna başvuru sürelerinin kaçırılması, telafisi güç sonuçlar doğurur. Factoring davalarında bilirkişi hesabı sürecin çekirdeğini oluşturduğundan, dosyanın baştan doğru belge ve doğru hesapla açılması hem zaman hem de hak kaybının önlenmesi bakımından önemlidir.

Factoring uyuşmazlıklarında ileri sürülebilecek talepler, tarafa ve uyuşmazlığın türüne göre değişir. Faktör; devrettiği finansmanı, kararlaştırılan komisyon ve faizi, ödenmeyen alacak nedeniyle rücu tutarını ve temerrüt faizini talep edebilir. Müşteri veya borçlu ise haksız tahsil edilen komisyon ve masrafların iadesini, sözleşmeye aykırı uygulamalardan doğan zararı ya da alacağın gerçekte var olmadığına dayalı savunmayı ileri sürebilir. Talep kalemlerinin doğru ve dayanağıyla birlikte belirlenmesi, davanın sağlıklı yürütülmesi bakımından belirleyicidir.

Temerrüt faizi, ticari alacaklarda önemli bir kalemdir. Alacaklı, borçlunun temerrüde düşmesiyle birlikte kanunda ya da sözleşmede belirlenen oranda temerrüt faizi talep edebilir; ticari işlerde uygulanan faiz oranı, adi işlere göre farklı olabilir. Faizin başlangıç tarihi, temerrüdün ne zaman gerçekleştiğine bağlıdır; bu nedenle ihtar ve muacceliyet tarihlerinin belgelenmesi önem taşır. Ayrıca sözleşmede kararlaştırılmış ceza koşulu (cezai şart) bulunuyorsa, koşulları varsa bu da talep edilebilir.

Talep kalemlerinin abartılı ya da dayanaksız biçimde yüksek belirlenmesi, dava masraflarını artırabileceği gibi kısmen reddedilme hâlinde aleyhe vekâlet ücreti ve yargılama gideri riskini de doğurur. Bu nedenle talep tutarının, eldeki belgelere ve gerçekçi bir hesaba dayanması önemlidir. Belirsiz alacak ya da kısmi dava gibi usul imkânlarının doğru kullanılması da hak kaybının önlenmesine yardımcı olur; bu tercihlerin bir avukatla değerlendirilmesi yerinde olur.

Factoring uyuşmazlıklarında talep edilebilecek ya da hükmedilebilecek tutar, tek bir kalemden ibaret değildir; birçok etkenin bir araya gelmesiyle şekillenir. Aşağıdaki başlıklar, tutarı etkileyen başlıca unsurları özetler ve bir dosyanın neden bir diğerinden farklı sonuçlanabileceğini açıklar:

• Factoring türü: Rücu edilebilir mi gayri rücu mu olduğu, riskin ve dolayısıyla talebin muhatabını belirler.
• Sözleşmedeki oranlar: Peşin ödeme (avans) oranı, iskonto, komisyon ve faiz kalemleri hesabın temelini oluşturur.
• Temerrüt tarihi ve faiz: Faizin başlangıcı ve uygulanan oran, alacağın toplam tutarını önemli ölçüde etkiler.
• Borçlunun def'ileri: Ödeme, ayıp veya takas gibi savunmalar, tahsil edilebilecek tutarı azaltabilir.
• Alacağın gerçekliği: Devredilen alacağın kısmen ya da tamamen mevcut olmaması, talebi doğrudan etkiler.
• Belge ve ispat gücü: Ticari defterler, faturalar ve temlik belgelerinin durumu, ispatın ve dolayısıyla sonucun belirleyicisidir.

Bu etkenlerin bir arada değerlendirilmesi, gerçekçi bir talep tutarının belirlenmesini sağlar. Her dosya kendi koşullarında ele alınmalı; benzer görünen iki uyuşmazlık, sözleşme hükümleri ve belge durumundaki küçük farklar nedeniyle çok farklı sonuçlanabilir. Bu nedenle tutar öngörüsü, ancak somut belgelerin bir avukatça incelenmesinden sonra anlam kazanır; peşinen verilen kesin rakamlara temkinli yaklaşmak gerekir.

Factoring hukukunda süreler, alacağın esasına ilişkin zamanaşımı süreleri ile başvuru ve dava işlemlerine ilişkin usul süreleri olarak iki katmanda karşımıza çıkar. Temlik edilen alacak temelde ne ise, o alacağa uygulanan zamanaşımı devirle birlikte faktöre geçer; temlik alacağın niteliğini değiştirmez. Bu nedenle zamanaşımı, altta yatan ticari ilişkiye göre belirlenir.

Zamanaşımı, alacağı kendiliğinden ortadan kaldırmaz; ancak süresinde ileri sürülürse borçluyu ödemekten kurtarabilir. Zamanaşımının başlangıcı ve kesilmesi teknik ayrıntılar içerir: alacağın muaccel hâle gelmesi, icra takibi başlatılması, borcun ikrar edilmesi ya da dava açılması gibi hâller zamanaşımını keser ve süre yeniden işlemeye başlar. Usul süreleri de en az esas süreler kadar önemlidir; arabuluculuk başvurusu, itiraz ve kanun yolu süreleri kaçırıldığında telafisi çoğu zaman mümkün değildir. Somut talebe uygulanacak sürelerin bir avukatça değerlendirilmesi yerinde olur.

Factoring uyuşmazlıklarının bir kısmı, standart yurt içi ilişkilerin dışına çıkan özel durumlar içerir. Bunların başında uluslararası factoring gelir. İhracat ya da ithalattan doğan alacakların devrinde, birden çok ülkenin hukuku, muhabir faktörler ve döviz-kur riski devreye girer. Bu ilişkilerde uygulanacak hukuk, yetkili mahkeme ve tarafların sorumluluğunun sözleşmede açıkça düzenlenmesi büyük önem taşır; aksi hâlde uyuşmazlık çözümü hem karmaşık hem de uzun sürebilir.

Bir diğer özel durum, faktör, müşteri ya da borçludan birinin iflas veya konkordato sürecine girmesidir. Borçlunun iflası hâlinde faktörün alacağını iflas masasına kaydettirmesi gerekir; alacağın türü ve teminat durumu, masadan yapılacak ödemedeki sırayı etkiler. Müşterinin iflası hâlinde ise, özellikle rücu edilebilir factoringde faktörün rücu alacağının durumu ve daha önce yapılan devirlerin iflas hukuku açısından geçerliliği tartışma konusu olabilir. Bu süreçlerde kısa ve hak düşürücü sürelere uyulması kritik önemdedir.

Ayrıca müşterinin, mali durumu bozulmadan kısa süre önce yaptığı bazı devir ve ödemeler, alacaklıları zarara uğratmaya yönelik sayıldığında tasarrufun iptali davalarına konu olabilir. Factoring işlemlerinin bu yönüyle de değerlendirilmesi, hem faktörün hem de diğer alacaklıların haklarının korunması bakımından önem taşır. Bu tür özel durumların, alanında deneyimli bir avukatla ayrıntılı biçimde ele alınması yerinde olur.

Bir factoring uyuşmazlığında başvuru yapmak ya da dava açmak için gereken belgeler, talebin türüne ve tarafın konumuna göre değişir. Aşağıda uygulamada sıkça istenen belgeler kategoriler hâlinde özetlenmiştir; somut dosyanızda ek belgeler gerekebilir:

Belgelerin eksiksiz, doğru ve düzenli olması hem sürecin sağlıklı ilerlemesi hem de ispat kolaylığı bakımından belirleyicidir. Özellikle rücu ve alacak taleplerinde, temlik belgeleri ile alacağın dayanağını gösteren faturalar bilirkişi hesabının temelini oluşturur. Belgelerinizi bir araya getirdikten sonra dosyanızı bir avukatla değerlendirmeniz, doğru başvuru yolu ve mercinin seçilmesine yardımcı olur.

Factoring hukuku; ticari, süreye duyarlı, hesap ve sözleşme ağırlıklı bir alandır. Bu nedenle dosyanızı yürütecek avukatın ticari uyuşmazlıklardaki deneyimi, alacağın temliki ve kambiyo hukukuna aşinalığı ile süreç yönetimi becerisi önem taşır. Aşağıdaki başlıklar, bir avukatla ilk görüşmede netleştirmenizde yarar olan konuları özetler:

İlk görüşmede dosyanızın gerçekçi bir değerlendirmesini istemeniz, olası sonuç senaryolarını ve maliyetleri anlamanız açısından yararlıdır. Kesin sonuç ya da "tahsilat garantisi" gibi vaatler yerine, sürecin nasıl yönetileceğine dair somut bir yol haritası sunan yaklaşım daha güvenilirdir. Aşağıdaki soruları görüşmede sormayı düşünebilirsiniz:

• Uyuşmazlığım hangi merci önünde görülür; arabuluculuk dava şartı uygulanır mı?
• Factoring türüm rücu edilebilir mi, gayri rücu mu; bu talebimi nasıl etkiler?
• Elimdeki belgelere göre alacağımın veya savunmamın dayanağı nedir?
• Uygulanacak zamanaşımı süresi ve talep edilebilecek faiz nedir?
• Sürecin tahmini aşamaları, olası süreleri ve masrafları nelerdir?

Bu platformda listelenen avukatları; uzmanlık alanı, deneyimi ve iletişim tercihleri açısından karşılaştırarak dosyanıza uygun olanı seçebilirsiniz. Nihai kararı, dosyanızın özelliklerini bir avukatla birebir değerlendirdikten sonra vermeniz en sağlıklı yaklaşımdır.

Factoring hukuku uygulamasında başvurulan temel mevzuat aşağıda özetlenmiştir. Bu düzenlemeler zaman içinde değişebildiğinden, güncel metin ve içtihatların dikkate alınması önemlidir:

• Finansal Kiralama, Faktoring, Finansman ve Tasarruf Finansman Şirketleri Kanunu (6361)
  Factoring şirketlerinin kuruluşu, faaliyet izni, denetimi ve factoring işlemlerinin esaslarına ilişkin temel kanun.
• Türk Borçlar Kanunu (6098)
  Alacağın temliki, sözleşme serbestisi, temerrüt, faiz, def'iler ve zamanaşımına ilişkin genel kurallar.
• Türk Ticaret Kanunu (6102)
  Ticari işler, ticari defterler, ticari faiz, kambiyo senetleri (çek, bono, poliçe) ve ticari uyuşmazlıklara ilişkin hükümler.
• İcra ve İflas Kanunu (2004)
  Alacağın cebri tahsili, kambiyo ve ilamsız takip, itirazın iptali/kaldırılması, iflas ve tasarrufun iptali yolları.
• Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100)
  Görev ve yetki, dava şartları, ispat, bilirkişi incelemesi ve kanun yollarına ilişkin usul kuralları.

Mevzuatın yanı sıra Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da uygulamayı önemli ölçüde şekillendirir. Özellikle alacağın temliki, borçlunun def'ileri, rücu koşulları ve factoring komisyonu gibi konularda içtihatların dikkate alınması, dosyanın doğru yürütülmesi için gereklidir. Güncel mevzuat ve içtihat değerlendirmesi için bir avukattan destek almanız önerilir.

Aşağıdaki başlıklar, factoring ve alacağın temliki hukukunda yargı uygulamasında öne çıkan bazı ilkeleri genel biçimde özetler. Bunlar bilgilendirme amaçlıdır; her dosyanın kendi koşulları farklı sonuç doğurabilir:

Bu ilkeler, içtihatların yıllar içinde ortaya koyduğu genel eğilimleri yansıtır ve mevzuat değişiklikleriyle güncellenebilir. Dosyanıza uygulanabilecek güncel içtihatların değerlendirilmesi, uzmanlık ve dikkat gerektiren bir iştir. Bu nedenle somut olayınız için bir avukattan güncel içtihat analizi almanız yerinde olur.

Factoring uyuşmazlıklarında izlenecek başvuru yolu, talebin niteliğine ve tarafların konumuna göre değişir. Bir alacağın tahsili amaçlanıyorsa, önce yazılı ihtar ile temerrüt oluşturulur; ardından ticari alacak davalarında zorunlu arabuluculuk aşamasına başvurulur. Arabuluculukta anlaşma sağlanırsa, düzenlenen anlaşma belgesi ilam niteliğinde icra edilebilir; sağlanamazsa son tutanakla birlikte dava veya icra takibi yoluna geçilir. Bu adımların sırasının doğru izlenmesi, dava şartı eksikliğinden kaynaklanan ret riskini ortadan kaldırır.

Alacağın kambiyo senedine (çek, bono) bağlandığı hâllerde faktör, doğrudan kambiyo senetlerine özgü icra takibi başlatabilir. Borçlu, ödeme emrinin tebliğinden itibaren tanınan süre içinde takibe itiraz edebilir; itiraz, borca, imzaya ya da yetkiye ilişkin olabilir. İtiraz süresi hak düşürücüdür ve kaçırılması takibi kesinleştirir. İtiraz üzerine faktör, itirazın iptali ya da kaldırılması için mahkemeye başvurabilir. Bu süreçte İcra Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki görev dağılımının doğru gözetilmesi gerekir.

Factoring şirketinin mevzuata aykırı uygulamaları söz konusuysa, ilgili düzenleyici ve denetleyici kuruma da bilgi verilmesi mümkündür; ancak bu tür idari başvurular, özel hukuktan doğan alacak ve tazminat taleplerinin yerini tutmaz. Bir alacağın tahsili veya haksız bir tahsilatın iadesi için kural olarak yargı yoluna gitmek gerekir. Bu nedenle idari şikâyet ile yargısal talebin bir arada ve doğru sırayla değerlendirilmesi önemlidir.